6 lat temu zupełnie nie spodziewałabym się, że przed trzydziestką zostanę mamą. Ba! 6 lat temu nie sądziłam, że będę żoną i wytrzymam tydzień bez weekendowych imprez. Co więcej! 6 lat temu nie sądziłam, że będę jadać normalne śniadania i będę zdolna do myślenia o czymś innym niż czubek własnego nosa.

Dlaczego pisze o tych 6 latach wstecz? Bo własnie wtedy byłam zagubiona, chociaż  zdawało mi się, że jest zupełnie inaczej. Wtedy myślałam, że mam w ręku receptę na sukces w związku, na sukces w pracy i w ogóle mogłabym wystąpić z powodzeniem w Szansie na Sukces… Toteż 6 lat temu nie miałabym szans, aby przygotować się do jakiejkolwiek ciąży. To ciąża przygotowałaby dla mnie niezłą lekcję życia.

Jak widać na regularnie załączanych przeze mnie obrazkach – można się zmienić. Można się spiąć i zacząć porządkować swoje życie. Nie będę udawać, że proces ten jest łatwy i szybki. Proces ten jest niewygodny na samym początku, ale z biegiem czasu staje się naturalny. Przestaje nas boleć pomału tracone rozbujane ego, by w końcu dojść do momentu, w którym stwierdzamy chóralnie z innymi macicami, że ta przemiana to jest TO na co czekałyśmy CAŁE ŻYCIE! Eureka!

No właśnie, skoro „w ogóle można przygotować się do ciąży”, to „cholera, jak przygotować się do tej ciąży?”

Jeśli należysz do mojego klubu i cudem udało Ci się wyrwać ze szponów młodzieńczej nieodpowiedzialności, to powiem Ci jak to przygotowanie wyglądało w moim wykonaniu.

1. FACET. 

Bez faceta nie ma ciąży. Raczej nie ma. Tzn. niektóre dziewczyny uparcie twierdzą, że to halny je zapłodnił. Albo, że podczas kopania ziemniaków coś dziwnego wisiało w polnym potwietrzu i nagle brzuch zaczął się powiększać. Ja należę do tej grupy, która uparcie twierdzi, że to raczej mężczyzna może dokonać tego zastrzyku szczęścia, nie inaczej.

Miałam wielkie szczęście, że w pewien słoneczny, ciepły, wiosenny poniedziałek, spotkałam mojego Męża. Nie zapominajmy, że on także miał szczęście, że trafił na mnie. Ale wracając do meritum, czyli tego samca – gdyby nie mój jedyny, niepowtarzalny, inteligentny, opiekuńczy i rozsądny Mąż, to nie byłoby Szczęślivej. Czytałybyście, albo i nie, Zblazovaną i zamiast zdjęć wśród traw i jarzębiny, wrzucałabym [pół]nagie fotki z imprez.

Warto pokusić się o znalezienie tego jedynego. Tego, przy którym serducho mocniej bije. Tego, który przytuli, gdy ciemno, głucho i nie ma co jeść. Tego, który wysłucha i opierdzieli. Tego, który przemówi do rozsądku. Tego, który kocha. Bez niego jest trudniej, ale jak pokazują niektóre scenariusze – też można i wtedy chylę przed Wami czoło! Nawet dwa czoła [gdybym tylko je miała!].

2. ZDROWIE 

Zanim zdecydujecie się ze swoim Mężczyzną na to, że warto postarać się o potomka, należałoby zrobić mały rekonesans własnego zdrowia. Wyjaśnić co to Was swędzi od trzech lat za prawym uchem. Ogarnąć temat bólów w lędźwiach. Sprawdzić, dlaczego wypadają Wam włosy i dlaczego miewacie złe samopoczucie.

Na moim przykładzie powiem Wam, że możecie tylko zyskać jeśli zafundujecie sobie przegląd zdrowia przed niepokalanym poczęciem. Ja po takim przeglądzie wyjaśniłam „powiększony węzeł chłonny”, który okazał się być guzem ślinianki i był do natychmiastowego wycięcia. Miał być wielkości orzecha laskowego, tymczasem trzeba było dokonać głębokiego cięcia i nagle z orzecha zmienił się w twór wielkości pięści.

Poszłam także po rozum do głowy i zainteresowałam się moją nawracającą rwą kulszową. Gdyby nie rehabilitacja, w ciąży pewnie leżałabym plackiem na podłodze.

Gdyby nie kompleksowe sprawdzenie mojego zdrowotnego stanu technicznego nie odkryłabym tego, że mam niedoczynność tarczycy, która [niekontrolowana] mogła uniemożliwić owocny efekt naszych starań.

3. PRACA

Wiem, łatwo powiedzieć: „zmień pracę na mniej stresującą”. Albo postaraj się o etat gdzie indziej. U mnie zmiany dokonały się szybkim cięciem: zrezygnowałam z pracy, która była wg mnie toksyczna i bardzo męcząca. Zyskałam święty spokój  i odżyłam. Zajęłam się pracą zdalną i dobrze się z tym czułam. Odzyskałam ustabilizowany stan psyche i byłam gotowa do podejmowania decyzji dotyczących tego czy chcemy powiększać rodzinę.

4. JOD, KWAS FOLIOWY, DHA i inne

Przed ciążą mój kapitalny przegląd zdrowia pokazał mi na czym stoję i co powinnam jeszcze poprawić. Trafiłam na dobrych lekarzy, z praktyką zagraniczną i uniwersyteckim doświadczeniem w jednym. Zalecili przyjmowanie jodu, który miałam niski. Zasugerowali także przyjmowanie preparatu z DHA i kwasu foliowego na 6 miesięcy przed planowanym zajściem w ciążę. Nasze polskie standardy nie zawsze nadążają za zagranicznymi normami i sugestiami. Warto się w tym temacie doszkolić.

5. NAŁOGI

Śmierdzące papierosy rzuciłam dwa lata przed zajściem w ciążę. Tego chyba nie trzeba tłumaczyć, że przyniosło to same korzyści? Byłam cuchnącą papierośnicą, której wydawało się, że papieros dodać może klasy zbłądzonej dwudziestokilkulatce. Co za porążka myślowa. „Na coś trzeba umrzeć” do mnie nie przemawia – na głupotę, umrzesz, Obywatelu. Rzuć fajki. Jesteś w ciąży – nie popalaj!

Alkohol – jedni mówią, że to trucizna [ i mają poniekąd rację]. Drudzy, że umilacz – też mają rację. Ale prawda jest tylko jedna – jeśli chcecie, aby męskie nasienie miało dobrą „jakość” a i kobieta była w pełni zdrowotnego szczytu, to trzeba ograniczyć winko. Przynajmniej w czasie tych jakże upojnych prób.

6. KONDYCJA FIZYCZNA

Całe moje szczęście, że chodziłam na rehabilitację, która pomogła mojemu kręgosłupowi przed zajściem w ciążę. Gdyby nie ona, to moje ciało w ogóle nie byłoby przygotowanie na noszenie dodatkowych kilogramów. A było ich sporo. Gdy było ich 15 przestałam się ważyć. Myślę, że spokojnie mogłam mieć ok.20 kilogramów dodatkowego szczęścia w sobie. Zrzuciłam wszystko w ciągu 12 miesięcy i obecnie ważę mniej niż przed ciążą.

Ale wracając do tej kondycji – niestety cienki Bolek był ze mnie jeśli chodzi o ruch fizyczny. Teraz, gdybym zaszła w ciążę, byłabym na o wiele lepszej pozycji niż z moim pierwszym dzieckiem. Ćwiczenia to podstawa – inaczej odczujecie to w stawach [jak ja] i w ogólnym samopoczucie w trakcie tych cudownych, ale i wymagających 9 miesięcy :-)

Dodalibyście coś do tej listy?

Udało Wam się spełnić te punkty czy coś kulało [jak u mnie] i przy następnym dziecku [ będzie następne? ;-)] pomyślicie o kilku zmianach? 

 P.S. Od vczoraj możecie subskrybowac mój szczęślivy newsletter ;-) , w którym będę Was informować o novych postach i konkursach. Obiecuję nie spamować codziennie! Newsletterowy Formularz znajdziecie w prawym pasku na każdej stronie i podstronie szczesliva.pl