Jestem mamą trójki dzieci w wieku 7, 9 i 11 lat i stanowczo nie pozwalam im oglądać serialu „Squid Game”. Czy jestem zatem wyrodną matką? – mogłabym zapytać (ale takiego pytania w tej kwestii bym nigdy nie zadała…) . Sprawa jest dla mnie jasna, jednak jak się okazuje – wiele dzieci, nawet w wieku moich dzieci…, już obejrzało tę produkcję. Co więcej – niektóre z moich Czytelniczek zasygnalizowały mi mailowo, że podczas balów karnawałowych dzieci chętnie przebierają się w ten charakterystyczny serialowy strój, kupiony zapewne przez rodzica…

Z ogromnym zdziwieniem obserwuję, że niektórzy rówieśnicy moich dzieci mają dostęp do tego serialu. Myślałam, że to tylko drobne przechwałki między rówieśnikami, ale okazuje się, że jednak nie. Część dzieci ogląda serial za zgodą rodziców, a druga część w ukryciu przed nimi.

A główny powód, dla którego ja nie pozwalam moim dzieciom go oglądać? Serial ten nie bez powodu został oznaczony jako produkcja 16+ i to już jest dla mnie wystarczające ostrzeżenie. Chętnie zadałabym pytanie tym rodzicom, którzy pozwalają oglądać ten serial swoim dzieciom w wieku przedszkolnym czy szkolnym:

– Jak myślicie, w jakim celu zostały wymyślone takie ograniczenia wiekowe, które zawsze są dostępne tuż przy nazwie produkcji?

Sama obejrzałam pierwszy sezon i powiem jedno – to nie jest produkcja przeznaczona dla dzieci w wieku szkolnym, o przedszkolakach nawet nie wspominam.

Dlaczego „Squid Game” nie jest odpowiedni dla dzieci?

„Squid Game” to południowokoreański serial, który zdobył olbrzymią popularność na całym świecie. Jego fabuła opiera się na grupie ludzi biorących udział w serii gier i tzw. challange’ów, w których przegrana oznacza … śmierć. Sceny są absurdalnie brutalne i realistyczne, co może mieć negatywny wpływ na psychikę młodego widza i z pewnością taki wpływ ma. Ja po pierwszych krwawych scenach musiałam zrobić kilka głębszych wdechów i zastanowić się, czy chcę iść z tematem dalej…

Wpływ brutalnych treści na dzieci

Badania psychologiczne jednoznacznie wskazują na negatywne skutki ekspozycji dzieci na przemoc w mediach. Według raportu Ministerstwa Edukacji Narodowej, oglądanie drastycznych treści może prowadzić do kształtowania się postaw lękowych oraz zwiększenia agresji u dzieci i młodzieży. Ale takich badań sugerujących, że drastyczne i przemocowe treści mają wpływ na rozwój i emocjonalność dzieci, jest całe mnóstwo. Przekopcie w ich poszukiwaniu pubMed i nie wyjdziecie z niego przez długie godziny.

Dzieci są szczególnie wrażliwe na tego typu bodźce, co może prowadzić do koszmarów sennych, lęków czy nawet naśladowania niebezpiecznych zachowań.

Odpowiedzialność rodziców

Mam nadzieję, że nie jestem odosobniona w twierdzeniu, że my jako rodzice mamy obowiązek chronić nasze dzieci przed treściami, które mogą negatywnie wpłynąć na ich rozwój emocjonalny i psychiczny. Kontrola tego, co oglądają nasze pociechy, jest kluczowa. Warto zwracać uwagę na oznaczenia wiekowe przy produkcjach filmowych i telewizyjnych oraz tłumaczyć dzieciom, dlaczego pewne treści nie są dla nich odpowiednie.

WAŻNE: Jeśli korzystacie z platformy Netflix, to możecie stworzyć osobny profil dla Waszego dziecka i wskazać w jakim jest wieku, a wtedy platforma pokaże jemu tylko te treści, które są dla niego przeznaczone. Dodatkowo: móżecie zabezpieczyć swój własny profil kodem PIN, aby uniemożliwić dzieciom dostęp do niego bez Waszej zgody, tak by nie miały dostępu do niewłaściwych dla nich treści.

„Squid Game” to serial przeznaczony dla widzów zdecydowanie powyżej 16. roku życia, ze względu na swoją brutalność i drastyczne sceny.

Apeluję do wszystkich rodziców o rozwagę i odpowiedzialność w doborze treści medialnych dla swoich pociech. Wiem, brzmi to patetycznie, ale rodzicielstwo = odpowiedzialność.

Ten tekst powstał na prośbę kilku moich Czytelniczek. Zmotywowały mnie mailowo a kilka z nich podkreślało fakt, że w rodzinach często są skrajne na ten temat opinie – mamy nie pozwalają, a ojcowie wręcz przeciwnie…

Wiem jedno – rozsądny rodzic nigdy swojemu dziecku tego serialu nie pozwoli oglądać. Jest na rynku o wiele więcej wartościowych produkcji, które przygotują dziecko do życia w świecie i wesprą jego emocjonalność.

Tyle w temacie z mojej strony.