• O mnie
  • Kontakt / Współpraca
  • Archiwum
Szczesliva
  • Strona główna
  • Podróżniczo
    • Gdzie jest Tata?
    • Polska też jest fajna!
    • Szczesliva podróżuje
    • Close
  • Uroda
    • #AkcjaDetox
    • Szczesliva dba o skórę
    • Szczesliva jest FIT
    • Close
  • Moda
    • Moda dla dzieci
      • To shop or not to shop
      • Close
    • Moda dla mam
    • Close
  • Kulinarnie
    • COOLinarnie
    • COOLinarnie dla maluchów
    • Koktajlovo
    • Close
  • Moim zdaniem
    • BLOGOSFERA
    • Jak nie zwariować na macierzyńskim
    • Kalejdoskop miesiąca by szczesliva
    • Szczesliva po godzinach
    • Szczesliva w CIĄŻY
    • Close
  • Polecane
    • Aplikacje mobilne
    • Dla dziecka
    • Dla blogera
    • Zdrowie
    • Close

7 decyzji, których nie żałuję, a dla innych są nie do pomyślenia.

napisała szczesliva • 07/01/2017 • Moim zdaniem, Szczesliva po godzinach

post archiwalny I 2017

Trochę w ramach noworocznych podsumowań i odrobinę pod wpływem kilku komentarzy, w których niektórzy dziwili mi się „jak mogę robić tak a nie inaczej, skoro powinno się robić tylko tak, jak robią oni” ;-), doszłam do wniosku, że czas postawić kawę na ławę.

Nie ukrywam, że jestem bardzo ciekawa Waszych wyborów i „grzeszków”, których nie żałujecie, a może nawet popełniacie je wielokrotnie, z premedytacją i w nosie macie, co powiedzą inni. Jakiś czas temu, niedługo po narodzinach mojego pierwszego syna, doszłam do wniosku, że w nosie mam to, co pomyślą inni. Życie jest od tego, aby je przeżyć po swojemu i dokonywać wyborów najlepszych dla nas w danej sytuacji.

Co więcej – życie jest na tyle krótkie, że nie warto robić rzeczy wbrew sobie, aby zadowolić jedynie innych i to na krótko. Wyzbyłam się wyrzutów sumienia, które niepotrzebnie mnie martwiły, kiedy moje otoczenie robiło wielkie oczy, gdy zrobiłam coś tak czy inaczej.

No to lecimy! ;-)

1. Cholernie się cieszę, że nie mieszkam ani z moimi teściami ani z rodzicami.

Jakiś czas temu było dość blisko sytuacji, w której mieliśmy zamieszkać obok jednych z nich. Bardzo się cieszę, że do tego nie doszło. Nie dlatego, że mam coś przeciwko którejkolwiek osobie, ale uważam, że jest świetnie, kiedy odwiedzamy się raz na jakiś czas i nasze spotkania są raczej odświętne a nie codzienne. Ja jestem dość trudną w pożyciu osobą, chadzam swoimi ścieżkami i ponad wszystko potrzebuję au-to-no-mii! Próby narzucania swojego zdania nawet dyskretne męczyłyby mnie, tymczasem ja wolę być „na swoim” bo mam swobodę, o którą od zawsze zabiegałam.

Sama wyprowadziłam się z domu w wieku 18 lat, co zapowiadałam moim rodzicom odkąd skończyłam 14 lat, i to była jedna z najlepszych decyzji mojego życia. To odświeżyło wtedy nasze kontakty i naprowadziło nasze relacje na dobre tory.

A teraz wolę dmuchać na zimne i czytając niektóre Wasze historie z teściami w tle cieszę się, że jest, jak jest. Swoje 4 ściany są nie do przecenienia ;-) Wiem, że niektórzy z Was chwalą sobie mieszkanie ze swoją rodziną, bo nie ma zgrzytów a jest pomoc przy dzieciach. Rozumiem, to jednak nie dla mnie.

2. Bezczelnie korzystam z kojca dla dzieci :D

Niedobra ja! ;-) Pisałam kiedyś o tym [tutaj], że kojec dla dziecka, takie drewniane ogrodzenie długości ok. 4-5 metrów, jest dla nas wybawieniem. Jest ono w naszym salonie i to jest taka dedykowana przestrzeń dla naszego juniora. Tam są jego zabawki, stolik, krzesełko. Kiedy gotuję obiad, mam chłopaka na oku i nie muszę się martwić, że coś znowu knuje w swoim pokoju, który jest znacząco oddalony od kuchni i nie mogłabym go wtedy mieć na oku.

Albo, gdy potrzebuję skorzystać z toalety, też mogę go w nim zostawić, aby choć na chwilę odreagować w samotności. Tak, taka samotność jest luksusem :D

Niektórzy takie kojce nazywają więzieniem i oskarżają mnie o to, że ograniczam dziecku zdolności poznawcze. Tiaaaaa :D Moje chłopaki [nawet starszak!] lubią ten kojec, który przez większość dnia jest i tak otwarty, a one aż do niego lgną. Co znaczy tyle, że go lubią :P

3. Cieszę się, że mieszkamy w Polsce!

Jakiś czas temu wisiało nad nami widmo przeprowadzki do Stanów. Co prawda dla większości naszych znajomych, taka informacja była niesamowita i mogliby lecieć tam już-teraz w podskokach. Tak my modliliśmy się niemalże, aby jednak sytuacja się zmieniła, i byśmy mogli zostać w Polsce.

Ja już swoje na obczyźnie odmieszkałam i chociaż wokół mnie byli wtedy sami świetni ludzie, to uważam, że nikt nie zrozumie Słowianina tak jak drugi Słowianin ;-) Z perspektywy czasu wiem, że związki z obcokrajowcami też mi nie służyły. I mimo że moja znajomość angielskiego była ponadprzeciętna i porozumiewałam się bez przeszkód, tak powrót do Polski uznałam za świetną decyzję.

Wiem, że część z Was na obczyźnie odżyła. I to jest cudowne, czego Wam gratuluję! Ja lepiej czuję się w Polsce, co oczywiście zawsze może się kiedyś zmienić. Jak pokazuje nam zmieniająca się sytuacja naszego kraju – przyszłość tutaj czasami może nie wydawać się zbyt pewna, niestety.

4. Świetnie, że nie czekałam dłużej z drugim dzieckiem.

Nasza rodzina była w lekkim szoku, kiedy oznajmiliśmy im, że spodziewamy się drugiego dziecka. Nasz starszak miał wtedy półtora roku. Nie zapomnę ich twarzy, kiedy przyjechaliśmy z nowiną :D Była radość, ale pewnie również strach, czego nie dało się nie zauważyć. Pewnie biedni bali się, czy damy sobie radę :D

Naprawdę, cieszę się, że nie zwlekaliśmy z drugim dzieckiem, jak to miałam kiedyś w planach. W chwili obecnej mamy już dwójkę kumatych brzdąców i myślimy o trzecim.

P.S. Jeśli kiedykolwiek przyjedziemy do naszych rodziców z informacją o kolejnej ciąży, to od razu podsunę im najpierw wygodny fotel i szklankę wody :D

5. W końcu mówię to, co myślę.

Kiedyś byłam bardziej nieśmiałą niewiastą i kolokwialnie to ujmując „dygałam się” podejmować decyzje. Asertywność nie była moją mocną stroną. A teraz? Teraz biada tym, którzy wejdą mi w drogę, bo czasami koszę tuż przy ziemi i nie czaję się nic a nic.

Życie od razu stało się prostsze a i ludzie z dziwnymi zamiarami jakby naturalnie się wykruszyli. Polecam! ;-)

6. Cieszę się, że bloguję!

Wiecie, ile razy miałam blogowanie rzucać „w cholerę”, bo negatywne komentarze albo czasochłonność tego zajęcia, albo totalny brak wiary w siebie, dawały mi w dupę? Najbardziej mnie chyba demotywowały teksty w stylu: „A czym się zajmujesz? Blogujesz? Fajnie, no fajnie. Nie no, suuuper. I jak długo zamierzasz blogować? A nie myślałaś o jakimś poważniejszym zajęciu?” :D

Zaparłam się, bo ja naprawdę kocham robić to, co robię. Kocham ludzi, uwielbiam kobiety i udowodniłam przede wszystkim sobie, że podążanie za swoimi marzeniami o stworzeniu pozytywnej społeczności kobiet [mężczyźni też już tutaj są – panowie, świetnie, że się coraz częściej ujawniacie!], to była właściwa droga. A przede wszystkim była to moja droga i wara od oceniania, czy to poważne czy niepoważne zajęcie ;P Mi daje cholerną radość. Koniec, kropka :-)

7. Jak dobrze, że odsiewałam ziarno od plew i poczekałam na mojego Męża!

Pamiętam, gdy kiedyś moja babcia zasiała we mnie ziarno staropanieństwa i szybko doprowadziłam ją do pionu. Po kolejnym nieudanym związku, kiedy to część mojej rodziny zdążyła się już do faceta przyzwyczaić, ja dziękowałam mu za wspólny czas i nadal uparcie szukałam, przesiewałam, selekcjonowałam.

Doszłam do wniosku, że życie mogę spędzić tylko z facetem, którego pokocham i będziemy niczym alfa i omega. Ja potrzebowałam emocji, temperamentu, stawiania mnie do pionu. I teraz dopiero to wszystko mam! Wcześniej to były tylko namiastki.

Dlatego wiem już, że warto czekać na właściwą osobę a nie cumować przy pierwszej lepszej przystani.

I na koniec moje ulubione [!]:

❝ Co cię obchodzi, co mówią obcy ludzie, jeśli sama czujesz się szczęśliwa? To twoje życie. Tylko ty zapłacisz za swoje błędy i tylko ty zyskasz na swoich trafnych decyzjach. Pamiętaj o tym. ❞ 

– Reyes Monforte

P.S. Jeśli udało się Wam zobaczyć dzisiejszy post, zostawcie po sobie ślad na Facebooku czy w komentarzu  ❤ Jeśli macie ochotę puścić go dalej w świat lub nie chcecie zgubić informacji w nim zawartych możecie go udostępnić – z góry dziękuję! :*

decyzjenie warto żałować decyzjiżałowanie decyzji
Tweet
26
Mężczyźni, mówcie swoim kobietom, że są piękne!
Powiem Ci, jak naprawdę wyglądają moje piersi.

O autorze

szczesliva

■ Mama, po uszy zakochana w mężu Żona, Kobieta z krwi i kości, Estetka jakich mało, dawny podróżniczy Krwiopijca.

Podobne wpisy

  • Stołówki szkolne 2026: mięso tylko 2 razy, „wegański obiad” i koniec rosołu?! Sprawdzam, co NAPRAWDĘ zmieniło się od września

  • Twoje dziecko lubi komputer? Mój syn właśnie zaczyna trzeci rok tych zajęć!

  • A żeby była na tym profilu równowaga, to powiem Wam, że dzisiaj …[…]

  • Jakim „CUDEM” schudłam prawie 40 kilogramów w ciągu 12 miesięcy? 🍽️🌿🧘🏻‍♀️

Wyszukiwarka

Archiwum

Tagi

aplikacje dla rodziców bajki dla dzieci blogi parentingowe blog parentingowy chłopiec ciąża dzieci dziecko gdzie jest tata jak zrobić płyn antybakteryjny karmienie piersią Kraków macierzyństwo małżeństwo najlepsze blogi parentingowe podróże z dzieckiem post sponsorowany projekt 52 przepis reklama rodzicielstwo szczesliva Tata podróżuje Trochę Ciążowej Prywaty WSPÓŁPRACA

Najnowsze komentarze

  • Monika - Jeszcze 5 lat temu nie opublikowałabym tego zdjęcia (bo zapomniałam coś z niego usunąć)❗😜🙈
  • Beata - Jeszcze 5 lat temu nie opublikowałabym tego zdjęcia (bo zapomniałam coś z niego usunąć)❗😜🙈
  • Beautymama - 📺 👶 Czy przedszkole to miejsce, w którym dzieci powinny oglądać bajki w TV❓❗
  • Monika - Po czym poznałam, że chcę z moim mężem spędzić resztę życia? Po tym!
  • szczesliva - Dziennik Elektroniczny – HIT czy PORAŻKA? (jego zastosowanie dla Rodziców i Dzieci)
Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Pozostając na niej, wyrażasz zgodę na korzystanie z cookies.

Ostatnie wpisy

  • Książki o zdrowiu i długowieczności, które warto przeczytać. Moje 3 propozycje od Wydawnictwa PZWL
  • Składka na prezent na Dzień Nauczyciela. Jaka kwota ma sens, a kiedy to już przegięcie?😳
  • Mam dwóch synów i dwa kompletnie różne podejścia do matematyki. I chyba znalazłam opcję dla obu :-)
  • Niebieski delfin (Blue Dolphin) – challenge czy plotka? Co powinni wiedzieć rodzice
  • No dobrze. Mogę już Wam pokazać, nad czym pracowałam przez ostatnie miesiące! :-)

WAŻNY KOMUNIKAT

Wszystkie treści opublikowane na www.szczesliva.pl mają wartość wyłącznie informacyjną. W żadnym wypadku nie mogą zastąpić indywidualnej porady lekarskiej, psychologicznej, prawniczej ani też żadnej innej.
Facebook Twitter Instagram

COPYRIGHT © 2026 szczesliva.pl Strona wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub odczyt zgodnie z ustawieniami przeglądarki. Jeśli nie zgadzasz się na wykorzystanie plików - zmień ustawienia przeglądarki. - Polityka Prywatności
»
«