Synu, my tu sobie układamy klocki i podlewamy kwiatki, a Tata tymczasem obserwuje świat w Obserwatorium Mauna Kea!

Zawsze Ci powtarzałam, że nie ma na świecie sprawiedliwości, która zawsze wysyłałaby nas tam gdzie jest właśnie Tata ;-) Ale my znajdziemy i na to sposób i kiedyś zupełnie niespodzianie zapakujemy się do jego bagażu. Oczywiście, wyprzedzając Twoje pytanie, do Twojej walizki zapakuję Twoje ulubione zbożowe chrupki. Not to worry! ;-)

Tata jest teraz na Hawajach – archipelagu złożonym z ośmiu głównych wysp. Jedną z nich jest właśnie Hawai’i, na którym to dumnie pręży się wulkan Mauna Kea. Mauna Kea wznosi się na wysokość 4025 m n.p.m., jednak gdybyśmy policzyli jego wysokość od samej podstawy na dnie Oceanu Spokojnego aż do jego groźnego wierzchołka, byłaby to ogromna wysokość licząca 10203 metry [czyli jak z naszego domu na lotnisko, to sporo, prawda Synku?].

Mauna Kea jest bardzo starym oceanicznym tworem. Zaczęła rosnąć z morskiego dna ponad 800 000  lat temu. Ciężko byłoby nam to policzyć na paluszkach. Nie jest obecnie dla nas groźnym wulkanem, choć byłoby to wyjątkowe móc obswerwować jej wybuch – ostatnia erupcja miała miejsce 4500 lat temu.

Wiem, że chcesz wiedzieć czy Hawaje są państwem, tak jak Polska czy może miastem, takim jak np. Kraków.  Otóż Hawaje są archipelagiem [skupiskiem wysp], który niemal w całości jest jednym z 50 stanów należącym do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. To właśnie tam mamy w planie zabrać Cię w następnym roku i dlatego niebawem czeka Cię szczerzenie zębków do zdjęcia do wizy amerykańskiej – przepustki, której zasadności zupełnie nie rozumiem i z którą się nie zgadzam.

Wracając do tego Obserwatorum, które odwiedził Tata – to właśnie tam znajdują się jedne z największych teleskopów na świecie – Teleskopy Kecka. Jeśli połączymy te dwa teleskopy ze sobą, tworzą one interferometr – największy obecnie teleskop na świecie. Obserwatorium pozwala na obserwacje i badania promieniowań podczerwonych i mikrofalowych, oraz na uzyskiwanie ostrych obrazów ciał niebieskich. Myślę, że gdy Tata wróci do nas to spróbuje Ci wyjaśnić te dziwne dla nas terminy ;-)

Tymczasem my zbieramy się do drugiego śniadania!